İkinci Dünya Savaşı ne kadar işlenirse işlensin bir takım oyunculardan farklı olarak ben, hiç bıkmayacağımı düşünüyorum. Devasa savaş makinelerinin, bombardıman uçaklarının, askerlerin ellerindeki MG 42’lerin ve panzer savarların kullanılabilme imkanı bana hep cezbedici geldi bu zamana kadar. Vakti zamanında Company of Heroes’a aşık olmamın en büyük sebebi bu olsa gerek. Müthiş bir grafik motoruyla ikinci dünya savaşına dair bir strateji oynamak benim için bulunmaz nimetti. CoH’den sonra gelen Men of War ise bambaşka bir kulvardı. Sanki böyle en dip çizgiden büyük bir hızla başlayıp, bitiş çizgisine gelirken nefesi kesilen bir koşucu gibiydi Men of War ama kendine has özellikleri, strateji oyunlarına getirdiği zorluk ve gerçeklik bakımından eşsizdi. Sonradan iki ek paketi çıktı ve bu kez elimizde üçüncü ek paket duruyor. Bakalım Savaşın Askerleri bu kez bize neler sunuyor?
Ölmek ya da ölmemek, işte bütün mesele bu
Men of war: Condemned Heroes Rusya’da savaş alanına geri dönüşü olmayan bir yolculuğa sürülen aslen hapishane mahkumu askerlerin hikayesini anlatıyor. Gerçi buna pek hikaye anlatmak denilmez ama oyunun temelinde bu var. Bölümlerin başında ve sonunda size göreve dair bilgi veriliyor saçma sapan bir seslendirmeyle o kadar. Hikaye bundan ibaret. Halbuki elinizde gerçek olaylara dayanan güzel bir hikaye ve karakterlerinde kim bilir hangi dramlara tanık olmuş bir geçmiş yatarken Skirmish haritalarından farkı olmayan tek kişilik senaryolar yazmak pek de akıl karı değil. Men of War serilerinin sıkıntısı buradan geçiyor aslına bakarsanız. İşin içine biraz daha duygusallık ve birkaç kelime katabilseler işlerin seyri değişecek ama bu konuda ne yazık ki pek istekli değiller. Oyunlarının stratejik yönünü ortaya çıkarmak tek amaçları sanırım. Neyse daha yazının başından size negatif enerjimi vermeyeyim. Hemen yoga pozisyonu alalım bakalım. Tek bir ritim tutturuyoruz: Oooommm. Güzel. Devam edebiliriz.
Men of War serileri her zaman gerçeklik ve zorluk kısmıyla öne çıktı aslına bakarsanız. Bu oyunda da işler bir önceki oyunlara göre farklı değil. Kaynak yönetimimiz yok. Elimizde belli başlı savaş birimleri var ve bu birimleri mümkün olduğunca etkili kullanarak oyunun içinde bir sonraki Checkpointe ulaşmaya çalışıyoruz. Belli noktalarda size verilen görevleri tamamladıkça oyun sizi ek asker, tank veya destek kuvvet çağırma seçenekleriyle ödüllendiriyor. Böylelikle savaşın ortasında yok asker limitine ulaştın, yok bunu üretmen için şu kadar mazot lazım falan filan gibi zorlama şeylerle canınızı sıkmıyor. Elinizdeki adamları taş, kağıt, makas mantığıyla mikro ve makro özelliklerini kullanarak düşman saflarını dağıtmak için kullanacaksınız. Yine her birimin kendine özel yetenekleri var. Kimi birim piyadelere karşı etkiliyken, kimisi de zırhlıların canına okuyacak yetenekten.
Bu noktada Men of War serilerinin güzelliği ön plana çıkıyor, o da askerlerinizin ölü askerlerin üzerindeki herhangi bir ekipmanı alıp kullanabilmeleri. Mesela karşınızda koca bir tank sizi köşeye sıkıştırmış, az sonra görev bitti bitecek, öleceksiniz. Bir bakıyorsunuz yerde bir düşman askeri yatıyor ve yanında da pırıl pırıl bir tanksavar. Oyunun seyri bir anda değişiyor ve hiç hesapta yokken bir tanksavarınız oluyor. Hadi bunları da geçtik diyelim, yine kendi ölen piyadelerinizin üzerinden anti tank mayını ya da bombası alarak savaşın seyrini bir anda kendi lehinize çevirebiliyorsunuz. Düşman saflarında bir ağır makineli mi buldunuz hemen sırtlanıp bir sonraki aşamaya taşıyın. Top mu aşırdınız, artık size kan kusturan makineli yuvasını rahatlıkla patlatabilirsiniz. Bu gibi değişkenlerle Men Of War savaş alanını dinamik tutmayı iyi biliyor.
Minimum Sistem Gereksinimleri;OS:Windows XP / Vista / 7
İşlemci: P4 2.6GHz (Athlon 3000+)
RAM: 1 GB
Ekran Kartı: GeForce FX 8800 (Radeon HD3850) - 256Mb
DirectX®:9.0c
HDD:2 GB
